Mijn dubbeltje

ScanIn mijn milieu zeiden ze vroeger: “Als je voor een dubbeltje geboren bent, word je nooit een kwartje”. Ik ervaarde deze uitspraak als een beklemming. Ik dacht: “Het maakt dus niet uit wat ik doe. Hoe ik doe. Of ik en hoe ik ontwikkel. Mijn dubbeltje zal nooit meer waard worden
Ik zag in mijn moeders portemonnee… en in die van mijn vader…veel meer dan dubbeltjes.
Kwartjes, guldens, rijksdaalders en biljetten.
Ik vond het begerenswaardig.
Soms nam ik er iets uit weg. Maar het was niet van mij. Daarom voelde ik me nog meer beklemd. Net zo stiekum legde ik het weer terug.
Ik hoorde over talenten. Uit de Bijbel. Over ermee werken. En het loon verdubbelen.
Ik begreep er niks van.
Ik  ging ook werken. Met mijn dubbeltje. Verdienen.
Ik kreeg veel dubbeltjes. Ik gaf ze net zo gemakkelijk weer uit. Delen…dat vond ik fijn.
Ik werd toch nooit meer dan mijn dubbeltje. Daarom kon ik alles wat meer was dan mijn dubbeltje…(Hij werd ook niet minder). gemakkelijk weggeven. En dat deed ik ook. Aan iedereen van wie ik dacht dat ze het konden gebruiken.
Zelf had ik nooit tekort. Of ik veel verdiende.. of soms ook niets..of ik veel brokken maakte…wat veel geld kostte…altijd had ik genoeg.
Zelfs toen ik dacht dat ik het niet ging redden. Omdat….
Ik vroeg financiele hulp. Iedereen zei: “Nee, je kunt nu eenmaal niet meer uitgeven dan je hebt”. dit vond ik moeilijk.
Ik ging toch doen..zonder inzicht…wat ik per se wilde.
Ik maakte mij ernstig zorgen. Of het wel kon.
Maar mijn dubbeltje bleef er altijd. en is er nog steeds.
MIJN PORTEMONNEE WORDT NIET DIKKER EN NIET DUNNER.
Ik houd het maar bij mijn dubbeltje.