Vervolg van stressbestendig?

IMG_0584Het “feest”was dus compleet…Ik overzag mijn bende en besloot eerst te gaan zitten. Tijd voor een kop koffie en van gedachten wisselen met mezelf. Ik maakte mijn plan. Eerst de schade inventariseren, dan van de nood een deugd maken. Alles opruimen wat ik toch niet meer gebruik, dan schoonmaken en terugbrengen op zijn plaats. De dingen die gerepareerd kunnen worden, apart zetten en wat niet te herstellen is, kan in de kliko. Opgeruimd staat netjes.
Na de koffie ging ik weer aan de slag. Eerst mijn hondje van de verf ontdaan en vastgebonden aan de tafelpoot. Hem uitgelegd waarom. Hij leek het te begrijpen en ging rustig liggen toekijken. De schade: ik had 3 kastdeuren in plaats van 2. Nou ja, een extra deur is nooit weg. Even apart zetten maar. De computertafel was veranderd in een verbogen tafel en leek nergens meer op, hij stond nog op 2 wielen stond in plaats van op 4. Daar had ik niet zo’n trek in en och, ik moest eigenlijk nodig een bureau om aan te werken. Dus mijn zuinigheid op mijn geld in plaats van op mijn gezondheid loste zichzelf op. Uit elkaar gehaald, de bruikbare resten in mijn schuur, het overige in mijn kliko. Mijn laptop was nog heel, wel geverfd. Dus even schoonmaken en veilig wegzetten. Mijn printer leek heel en was ook wit geworden. Ook deze schoongemaakt en opzij gezet. Ja, en dan al die 200 boeken. Wit gevlekt, niet beschadigd. Een doek en terpentine en 1 voor 1 oppoetsen, meteen sorteren. 1 stapel voor de boekenmarkt, de andere stapel voor in mijn kast.  Meteen even bellen om de boeken op te laten halen. Dan ben ik daar van af. 10 minuten later lagen ze in de auto, onderweg om verkocht te worden voor een goed doel. Kon ik de kast weer overeind helpen. Een paar schrammetjes opgelopen, deze meteen maar opgepoetst met antiekwas. ziet niemand het meer en voelt hij het niet meer. En toen de vloer nog. Een flink grote doek, veel terpentine en boenen maar. Nog nooit zo grondig schoongemaakt. maar helaas poetste ik ook de waslaag eraf. Dus ook meteen nog maar even nieuwe was erop. Kan hij er weer jaren tegen. Toch ook de kastdeur nog maar even lijmen. Ik heb aan 2 deuren wel genoeg, dacht  ik. Houtlijm gebruikt en de stukken aan elkaar geklemd met elastiek. Morgen maar kijken of het gelukt is. Uiteindelijk was ik zelf aan de beurt. Opnieuw een doek met terpentine en ja, het werkte. Ik werd weer blank, maar ook mijn waslaag ging ermee af. Geen zorgen, water, zeep en creme maakten mij weer schoon en glad. vandaag wel genoeg gewerkt, dacht ik. Het was ook laat geworden.IMG_0698
morgen nog maar eens proberen.

Vind je het gek..vreemd, een beetje raar..of is het realiteit?

IMG_0384Ik heb mijn blouse in mijn kast gehangen. Op de plaats waar zij altijd hangt. Ik dacht niet meer aan haar. Totdat ik haar aan wilde trekken. Ik open mijn kast en wat zie ik? Zij hangt er niet.
Daar begint mijn denken. “Ik weet het zeker…of…? heb ik haar aangehad en in de was gedaan?” Ik ga kijken. Nee. Ik wist het zeker. “Ligt zij misschien nog in mijn wasmachine?” Ik ga ook daar kijken. Nee. Ik wist het toch zeker? “Heb ik haar bij mijn strijkgoed gelegd?” ook daar ga ik kijken. Maar weer nee. Ja, ik wist het zeker. “Heb ik haar aan iemand anders gegeven?” Kijk…dat weet ik niet meer. Ik weet alleen nog dat ik haar in mijn kast heb gehangen. “Is zij weggelopen of weggevlogen?” Ik weet wel dat dat niet kan.
Maar wat dan wel? Waar heb ik haar toch gelaten?
Ben ik gek, raar of een beetje vreemd, omdat ik het niet meer weet?
Wat maakt het eigenlijk uit dat ik het vergeten ben? Waar zij ook is, zij is gelukkig.
En ik kies gewoon een andere uit mijn assortiment. Ben ik ook gelukkig. En gekleed.
Dat is mijn realiteit.

Ben je stress-bestendig?

IMG_0747Ik besloot mijn kamer te vernieuwen. Ik kocht mijn verfspullen en ging vol goede moed aan de slag. Ik maakte een goed plan. Alle voorbereidingen waren in orde bevonden door mijzelf. Stap voor stap ging ik werken. In de uiterste hoek begon ik . Ik dekte mijn spullen die niet geverfd moesten worden, af  En als een echte doe-het zelver- ging ik aan de slag. Iedereen maakt wel eens een inschattingsfout, zo ook ik. Mijn antieke kast vol met 200 boeken, stond een beetje in de weg. Maar ja, ik wilde verder. Iemand om hulp vragen, kost tijd. Alle boeken uit mijn kast halen ook. Ik dacht: “Het is maar een klein stukje en ik heb veel kracht, dus als ik hem een flinke douw geef, zal hij naar mij luisteren. En dat deed hij. Hij viel voorover en alles wat hij tegenkwam verslond hij. Het was in 1 val compleet feest in mijn kamer. Want in het pad van mijn kast stond op mijn stoel mijn  emmer verf. Maar  liefst 7 liter. En iets verderop stond mijn computertafel, veilig, dacht ik. Compleet met mijn printer en laptop. Mijn kast nam ze allemaal mee. De verf maakte in een beweging mijn kamer en al mijn spullen offwhite. Snel gedaan, dacht ik. Ook al mijn boeken verspreidden zich door mijn kamer en kregen een kleurtje. En om mijn feest compleet te maken, kwam mijn trouwe viervoeter op het lawaai af en bewoog met zijn pootjes in mijn verf. Ik, verschrikt, riep te hard dat hij zich moest verwijderen. Als reactie op mijn te hard geluid, verwijderde hij zich snel. en zijn witte pootjes maakten mijn feest helemaal af.

Ben je benieuwd naar de afloop?

Ik vertel het u/jouw de volgende keer.