Mama leest voor…

Uit eigen “werk”.

IMG_1428

Ik ben een heel lief hondje. Ik loop graag weg. Daar zag ik mijn kans schoon. Mijn vrouwtje waste haar ramen. Ik liep in de tuin en zag dat ze druk doende was met haar ramen. Ik liep snel onder het hekje door en verdween over de weg. Ik heb altijd veel trek en ging op zoek naar eten. Onderweg rook ik aardappelen. Mmmm… Ik ging af op de geur en ja…..daar stonden gekookte aardappelen af te koelen. Waarschijnlijk om vanavond voor de maaltijd opgebakken te worden. Ik sprong lenig op het tafeltje, waar de aardappelen stonden af te koelen. Gretig hapte ik in de pan. Oei, da ’s heet. Ik brandde mijn tongetje, maar at toch door. Lekker zeg. Ik kan geen maat houden, daarom at ik de hele pan leeg. Ik keek om me heen, niemand te zien, gelukkig. Wegwezen, dacht ik en daar sjokte ik voort. Ooh..mijn buikje deed pijn. Ja, teveel gegeten. Hoe moet dat nou?

Ik besloot om maar terug te gaan naar mijn vrouwtje. Gelukkig…ze stond me op te wachten. We gingen samen in huis. Maar mijn buikje deed zo zeer. Al snel kon ik me niet meer inhouden EN….op haar mooie mat….kwam mijn maaginhoud tevoorschijn. Ik rilde en was bang dat ik straf zou krijgen, maar wat deed ze? Ze lachte, sloot me in haar armen en zei:” Jongen toch, nu vindt de buurvrouw de hond in de pot.

20150125_162010_resized