Waar ben jij?

IMG_0554

Ik was logeren bij opa. ’s Nachts mocht ik bij hem in bed slapen. Ik kroop lekker tegen hem aan, diep onder de dekens. Opa ging er ’s nachts even uit om te plassen. Hij sloeg het dek open en verdween, zonder te bedenken dat ik het dan koud kreeg. Daarom kroop ik naar het voeteneinde, want daar was het lekker warm. Opa kwam terug in bed en dacht niet meer aan mij. Zo sliep ik de verdere nacht aan zijn voeten. ’s Morgens ging opa uit bed. Hij trok de dekens glad en ging naar beneden. Hij was mij vergeten. Ik sliep gewoon lekker verder.

Opeens dacht opa dat “mama” mij op zou komen halen. Hij raakte een beetje in paniek en liep met zijn wandelstok van kamer naar kamer, al roepend en zoekend. Maar ik was onvindbaar. Toen besloot hij even boven te kijken. Dat was een hele tocht extra voor hem, die oude man. Boven riep en keek hij overal. Ik bleef onvindbaar. Hij zag een bobbel aan het voeteneinde van zijn bed. En hij begon te lachen. Natuurlijk, daar lag ik nog te slapen. Hij had mij gewoon over het hoofd gezien.